స్నేహితులు మరియు కుటుంబ సభ్యులు మేము మరొక బిడ్డను ఎప్పుడు కలిగి ఉంటాము అని అడుగుతూనే ఉంటారు

“కాబట్టి, మీరు ఎప్పుడు వెళ్తున్నారు మరొక బిడ్డను కలిగి ఉండండి?” నేను ఈ ప్రశ్నను మొదటిసారి విన్నప్పుడు తాజాగా ప్రసవానంతరం అయ్యాను మరియు నేను ప్రతిస్పందనను కూడా అర్థం చేసుకోలేకపోయాను.

ఒక సంవత్సరం తర్వాత, ఇది ఇప్పటికీ నా భర్త మరియు నేను కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు మరియు అపరిచితుల నుండి తరచుగా స్వీకరించే ప్రశ్న.

పిల్లలను పెంచడం కష్టం; అది అందరికీ తెలుసు. కాబట్టి ఇతరుల నుండి ఎందుకు ఎక్కువ ఒత్తిడి ఉంది?

ఒక్కటి ఎందుకు సరిపోదు?

ఇది ఎలా వస్తుంది అనే దాని గురించి నేను ఇంతకు ముందు వ్రాసాను తల్లి కావాలని నిర్ణయం అస్సలు నాకు కష్టంగా ఉంది. ఇప్పుడు నా కొడుకు వచ్చాడు, అతను లేని జీవితాన్ని నేను ఊహించలేను.

నేటి ఆర్థిక వ్యవస్థలో పిల్లలను పెంచడం, తల్లిదండ్రులు ఇద్దరూ తరచుగా పని చేయాల్సి ఉంటుంది, ఆహారం మరియు గృహ ఖర్చులు ఖగోళశాస్త్రం, మరియు ఆరోగ్య సంరక్షణ భరించలేనిది, అంటే మనం గతంలో కంటే సన్నగా విస్తరించాము. ఒక చిన్న గ్రామం వంటి మరిన్ని వ్యక్తిగత వేరియబుల్‌లను జోడించండి మరియు నేను నిరంతరం తక్కువతో ఎక్కువ చేస్తున్నానని నేను గ్రహించాను.

ది ఇతరుల నుండి ఒత్తిడి ఎక్కువ మంది పిల్లలను కలిగి ఉండటం అనుచితంగా మరియు అలసటగా అనిపిస్తుంది. “వారికి తోబుట్టువు కావాలి” వంటి క్విప్‌లు త్వరగా పాతబడతాయి మరియు సులభంగా అపఖ్యాతి పాలవుతాయి. నా బిడ్డకు ఇద్దరు ప్రేమగల తల్లిదండ్రులు, తాతలు మరియు చాలా మంది స్నేహితులు ఉన్నారు. అంతేకాకుండా, వారి తోబుట్టువులతో సంబంధాలు లేని పెద్దలు చాలా మంది నాకు తెలుసు. నా బిడ్డకు అంతర్నిర్మిత ప్లేమేట్‌ను అందించడం కూడా నా బాధ్యత కాదు.

బయటి వ్యక్తి మాకు ఎక్కువ మంది పిల్లలను కలిగి ఉన్నందున వారి గురించి కామెంట్ చేయడం చాలా సులభం అని నేను అర్థం చేసుకున్నాను, కానీ ఈ వ్యాఖ్యలు నాకు ఆందోళనను మాత్రమే కలిగిస్తాయి మరియు నన్ను నేను రెండవ అంచనా వేసేలా చేస్తాయి.

నా బిడ్డకు ఇవన్నీ ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను

నా కొడుకుకు 100% నా దృష్టిని ఇవ్వడం నాకు చాలా ఇష్టం. నేను పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు మరొక బిడ్డను జోడించడంనా హృదయం వారికి చోటు కల్పిస్తుందనడంలో సందేహం లేదు, కానీ నాకు అది కావాలా?

కొన్ని కుటుంబాలు తమకు నిర్దిష్ట సంఖ్యలో పిల్లలు పుట్టే వరకు “పూర్తి” అనిపించకపోవచ్చు, కానీ మా కుటుంబం ఎవరినీ కోల్పోయినట్లు నాకు అనిపించదు. నా కొడుకు నా హృదయాన్ని పూర్తిగా నింపుతాడు మరియు నేను అతని కోసం పూర్తిగా ఉండాలనుకుంటున్నాను, శిశువును చూసుకోవడంలో బిజీగా ఉండకూడదు.

నేను కూడా అన్నీ కలిగి ఉండాలనుకుంటున్నాను

ఈ తార్కికం కొంచెం స్వార్థపూరితమైనది కావచ్చు, కానీ తల్లిగా ఉండటం అంటే నా ఇతర గుర్తింపులు మరియు ఆకాంక్షలను విడిచిపెట్టడం అని నేను నమ్మను. నేను నా జీవితాన్ని ఆస్వాదించాలనుకుంటున్నాను మరియు నిద్రలేని రాత్రులు, టాయిలెట్ శిక్షణ మరియు కోపతాపాలకు నావిగేట్ చేస్తూ ఒక దశాబ్దం పాటు గడపకూడదు.

పిల్లవాడిని కలిగి ఉండటం అంటే విశ్రాంతి సమయాన్ని, ఆకస్మిక తేదీ రాత్రులు మరియు వారాంతాల్లో దూరంగా ఉండటమని నాకు తెలుసు. కానీ మరొకటి కలిగి ఉండటం అంటే మళ్లీ ప్రారంభించడం మరియు గడియారాన్ని రీసెట్ చేయడం. రాబోయే సంవత్సరాల్లో నా కొడుకు కాస్త పెద్దవాడైనప్పుడు మరియు విహారయాత్రలు, ప్రయాణాలు మరియు రెస్టారెంట్‌ల సందర్శనలు మళ్లీ సులభంగా మరియు మరింత ఆనందదాయకంగా మారినప్పుడు నేను ఉత్సాహంగా ఉన్నాను.

నేను మన సమయాన్ని మరియు శక్తిని పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి

నా భర్త మరియు నేను పెద్ద తల్లిదండ్రులు; అతని వయస్సు 40, మరియు నా వయసు 36. ఇది ఆర్థిక స్థిరత్వం వంటి కొన్ని ప్రయోజనాలతో వస్తుంది, కానీ దీని అర్థం మన శక్తి పరిమితం. మా పసిబిడ్డను వెంబడించడం వల్ల చాలా రోజుల చివరిలో మేము అలసిపోయాము. రెండవ మొండి పట్టుదలగల, చిన్న మనిషిని జోడించడం చెడ్డ జోక్ లాగా ఉంది.

ఒక పెద్ద తల్లిగా, ఎక్కువ మంది పిల్లలను కలిగి ఉండే నా అవకాశాల విండో మూసివేయబడుతుంది. నవజాత శిశువుతో 40 ఏళ్ల తల్లిగా ఉండాలనే కోరిక నాకు లేదు, అంటే రాబోయే రెండేళ్లలో మనం రెండవదాన్ని పొందవలసి ఉంటుంది. నన్ను వెర్రివాడిగా పిలవండి, కానీ గర్భం దాల్చి మళ్లీ నవజాత కందకాల గుండా వెళుతున్నాను, ఇప్పుడు పసిబిడ్డతో, కేవలం ఆకర్షణీయంగా అనిపించడం లేదు.

నా భర్త మరియు నేను 100% కాదు”ఒకటి మరియు పూర్తయింది,” ప్రతి రోజు గడిచేకొద్దీ, ఆ వాస్తవికత మరింత ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇతరుల అభిప్రాయం లేకుండా మనం మాత్రమే తీసుకునే నిర్ణయం ఇది. ఒకరు సరిపోతారనే భావనను సాధారణీకరించడానికి మరియు కలిగి ఉన్నారని గుర్తించడానికి ఇది సమయం అని నేను భావిస్తున్నాను. ఒకే బిడ్డ పెద్ద కుటుంబాన్ని కలిగి ఉన్నంత మాత్రాన సంతృప్తికరంగా, ఉద్దేశపూర్వకంగా మరియు అర్థవంతంగా ఉంటుంది.